hayalimdeki yılbaşı resmine uysun diye biraz kar olsaydı iyi olurdu
da...
sanırım olmayacak
zaten daha gelmeden yoruyoruz...
beklentiler ,yapılamamışlar ,yarım kalmışlar
alayı bir çuvala doldurulup yeni yılın kucağına bırakıldı...
ertelemeye olan düşkünlüğümüzün göstergesi
ertele biriktir
sonra biriktir ve yeniden ertele...
bu yorgunlukta resmin kar bölümüde eksik kalıversin...
yılın sonunda yapılanlanlar yapılamayanların yanında okyanustaki damla gibi durur bende...
nedeni basit...
yapılanları çizerim
ancak
yapılamayanları itinayla hep sonraki yıllara ilave ederim...
liste önceki yıllardan sarkanlarla şişerde şişer
ve
aslında sorulacak tek soru...
insan niye liste yapar?
yani
herbirimizin elinde görünmez görev kağıdı vardırda biz bunları
*görev tamam
*beklemede
*oldu bil
*ertelendi
*bu iş yattı
şeklinde doldurmak zorunda mıyızdır...
değilizdir tabi
eee o zaman zorumuz ne...
şunu daha keyifli hale getirsek
mesela listeyi...
''filmleri evden çok sinemada seyredeceğim''
''kaprisi hayatının özü özeti geneli haline getirmiş insanlara yokmuş gibi davranacağım''
gibi
yapılması kolay hayatı kolaylaştıran ve keyifli maddelerle doldursak...
hayır rahat batmadı...
sadece evde film seyretmek kabak tadı verdi...
hatırlayalım...
1 numaralı murphy kuralını...
''bir şeyi yapmasanda oluyorsa o zaman yapma''
büyük fikir hakikaten...
buram buram tembellik gibi gelsede
değil...
geçen yıllar listesinden eli yüzü düzgün bir madde buldum mesela
'bonsai yapımını öğren, yap' demişim
kimbilir kaç yıl önce...
bunu türkçeleştirirsek şu oluyor...
seralara, yapı marketlere abone ol...
bidik bidik, boy boy altı delikli kaplar al
ısıtıcı al
süzmeyi sağlayan malzeme al...
1 tane 5 tane 10 tane yap
sonra sıkıl
ardından
doğayi minimize edip evin içine tıkıştırmanın anlamsızlığını farket...
ve vazgeç
arada...
sermayeyi kediye yükle
veya
anneannemin dediği gibi
''sultanahmette dilen ayasofyada dağıt''
zor kazanan buna rağmen çok ama çok kolay harcayanlar içindi bu laf...
çocukken harçlık biriktirirdimde bazen
tam
''afferim çocuğum tutumlu olmak güzeldir ''diye ağzını açacakken...
onca zaman biriktirdiğim parayı 10 sn.de harcadığım ortaya çıkardı...
öngörülü kadınmış vesselam...
neyse...
sokaktaki can'lara bir kap su birazcıkda yemek vermeyi unutmazsınız değil mi...
bu sene evdeki çam yıpranmış biraz...
alt satırdaki parantez içindeki cümleyi yüksek sesle
ve tekdüze ve asla tonlamadan ve mimiksiz ....
hatta mümkünse ileri geri sallanarak okuyabilir miyiz lütfen...
başladık...
aç parantez...
noel 24 aralıktadır...
gregoryenlerinki 6 ocaktadır
31 aralıkta çok uluslu çok uluslu yeni yıla girişi kutluyoruz...
vaktimiz ve paramız çok olduğunda aya ve haftaya girişleri kutlamayıda umuyoruz...
muazzez ilmiye çığ'ın araştırmasına katılıyoruz...
yeni yıl ağacı bize aittir...
ilmiye çığ'ı tanımıyorsak veya tanıyorda araştırmalarına katılmıyor ya da ikna olmuyorsak...
anadoluda bir bozkıra vuruyoruz kendimizi...
inler cinler top oynarken kel bozkırda bir garip ağaç illaki görüyoruz...
güneş vurdukça rengarenk ışıl ışıl
yaklaştıkça cıvıl cıvıl...
biraz daha yaklaşınca her dalından ayrı sarkan bin türlü çaput görüyoruz...
''aaa uzaktan yılbaşı ağacı gibi''
di mi
cıkssss
diil
yılbaşı ağacı ; aslında aynen bizim bozkırın dilek ağacı gibi...
kapa parantez...
hıı ne diyorduk
çam yıpranmıştı biraz...
birkaç dalı çıkmıştı yerinden biraz sağlamladım idare eder
aslında bugüne kadar nasıl idare ettiğine şaştım...
kedi dediğin ağacın üstündeki topları süsleri yürütüp
kendine oyun icad eder...
korsiyle feriş in oyunu bir başka...
feriş alt dala zıplayıp tırmanarak üstlere çıkıyor korside aşağıda miyavlayıp geri çağırarak
onu bekliyor
gün içinde kimbilir kaç kere tekrarlanıyor bu in-çık oyunları
yıllardır ağacın sadece 2 kere devrildiğini gözönüne alınca
demekki epey dengeli hareket ediyorlarmış...
küçük sevinçlerin tadını çıkaramayan büyük keyifleri yakalayamazmış...
tek birgün mola verelim koşturmaya ,strese, hayatın yüküne...
sevinelim sevindirelim...
insan hayvan farketmez birini mutlu edelim...
karamsarlık bulaşıcıdır
ama
mutlulukda bulaşıcıdır...
aralarındaki fark
biri aşağı çeker
diğeri yukarı iter...
hediye verelim
nedir ki hediye
kdvsi sıfır diye pırlanta değildir herhalde
bazen süslenmiş bir kavanoz reçel
bazen bir dal çiçektir...
sahip olduklarımızın ve yanımızdakilerin kıymetini şimdi şu anda ertelemeden bilelim...
birgün kıymetini bilmeye karar verdiğimizde yanımızda olmayabilirler...
ille fiziksel yokluk değildir bu...
sıkılıp gitmekde yokluktur...
çoook mutlu ,sağlıklı ,huzurlu, güzelliklerle dolu harika bir yıl olsun...
yeni yılınız kutlu olsun...
sevgiyle...
